عمو پورنگ;مرد کودک

+ سایت اصلی

وب سایت اصلی مرد کودک "عموپورنگ"

اینجا کلیک کنید :-)

+ عکس و لبخند : )

+ صداقت و سادگی

بنام خداوند بخشنده ومهربان

☸☸سلام به همه☸☸
بنظر من گلیجان خاطره ساز شد چون کسیکه خلقش کرد می دانست بهایِ ماندگاری چیزی جز صداقت و سادگی نیست.. در دنیای امروزی که این واژه ها دیگر جایی ندارند و به فراموشی سپرده می شوند.تنها شخصیت و شخصیت هایی ماندگار می مانند وخاطره ساز می شوند که این دو واژه را لابلای کلام و ساختار شخصیتی شان جای دهند.حتی اگر خیالی باشد، این شخصیت باز هم در اذهان همه خواهد ماند.

مثل عموپورنگ و مثل همه شخصیت های ماندگاری که خاطره ساز شدند و انشالله بازهم خاطره ها خواهند ساخت برای خاطره بازان
اینم یه گلیجان خیالی

راستی هرتصویری از گلیجان توذهنته رو کن تو همین پست قرار می گیره ;)

----------------------------------------------------

تا اطلاع ثانوی برای ثبت نظران مهربانانه خود اینجا کلیک کنید :)

+ با ما بمان !

بنام خداوند بخشنده ومهربان

ما آدمها گاهی اوقات مثل رادیو می مونیم ،که فقط حرف میزنیم،صدامونو می شنوند ولی  کسی مارو نمی بینه،

گاهی مثل تلویزیون می مونیم ،که هم حرف میزنیم و هم خودی نشون میدیم،

گاهی مثل یه کتاب می مونیم گوشه یه کتابخونه ،تا کسی سراغمون نیومده و ورق مون نزده همین طوری هی خاک می خوریم.

گاهی اوقات مثل یه قلم می شیم و تا جوهرمون جون داره فقط می نویسیم..

و گاهی اوقات

درست مثل یه برگ ِ کاغذ مچاله میشیم و میافتیم گوشه ای از این دنیا.

یادت باشه :

مهم نیست که مثل رادیو میشی یا تلویزیون،

مهم نیست که کتاب میشی یا مداد،

مهم نیست چقدر توی گیر و دارهای زندگی بالا و پایین میشی ؛

مهم اینه که یه روزی مثل همون برگ ِ کاغذه مچاله نشی،

مهم اینه که :

هنوزم کسی باشه که بیاد سراغت و صفحات خاک گرفته ات رو ورق بزنه

عموی خوبم سلام.امروز ، روز معلم است ، در تمام این سالهایی که گذشت شما برای ما تنها یک مجری ساده ی برنامه تلویزیونی نبودین و نیستید. چرا که همواره در کنار ما ماندید و راه و رسم زندگی را چه در قالب اجراها وچه در قالب نوشته هایتان بما آموختید.

+ اینجا آسمان است !

بنام خدا

یک روز می آید
که دنیا با ضربان قلب ما ساعتش را تنظیم می کند!
همین امروز سرت را بالا بگیر
این جا آسمان است
و تا نبض تو می زند
هیچ پرنده ای فرودش اضطراری نیست ..

عمو رباعی زیبایی که نوشته اید فوق العاده عمیق و با مسما بود.یاشیاسیز عمو کی بوجور گوزل  ترکی رباعی لر باشاریسیز

اوغول بو دنیادا چوخ آرزولار وار:: انتظار آرزوسون چکنلردن اول

تیغ دن ایتی ، توکدن باریک یولی وار:: پل صراطـــدن گئچنلردن اول

دوستانم این هم ترجمه این دو بیتی زیبا که البته اگر سرچ کنید می توانید در نت هم معنای آن را پیدا کنید اما من بزبان خودم برایتان ترجمه اش می کنم:

پسرم تو این دنیا آرزوهای زیادی وجود داره تو از کسانی باش که انتظار میکشند.

راه پل صراط از مو باریک و از تیغ برنده تر است ، تو از کسانی باش که از این راه عبور میکنند.

+ شبکه کودک «عموپورنگ» از فردا آغاز می‌شود

خبرگزاری دانشجویان ایران – تهران

سرویس: تلویزیون و رادیو

مسلم آقاجان‌زاده از پخش دی‌وی‌دی اولین قسمت از مجموعه‌ی «عموپورنگ» تحت

عنوان «سه قلوها» خبر داد.

تهیه‌کننده «عموپورنگ» در گفت‌وگو با خبرنگار سرویس تلویزیون خبرگزاری

دانشجویان ایران(ایسنا)، با بیان اینکه پس از یک سال انتظار، عموپورنگ

وارد شبکه نمایش خانگی شد، خاطرنشان کرد: بعد از مدت‌ها انتظار که قول آن

را سه ماه پیش به مردم داده بودیم،‌ مجموعه شبکه کودک عموپورنگ آماده شده

است و قسمت اول آن از فردا به بازار ارائه می‌شود.

وی ادامه داد: قسمت اول این مجموعه از فردا پخش می‌شود و در ادامه

قسمت‌های دیگر آن نیز با فاصله‌ی ۱۰ الی ۱۴ روز پخش خواهد شد.

این تهیه‌کننده اضافه کرد: فصل اول این DVD شامل هشت قسمت است که

کلیپ‌های موسیقی‌ و مجموعه نمایش «عموپورنگ» را شامل می‌شود.

آقاجان‌زاده همچنین درباره‌ی موضوع این مجموعه دی‌وی‌دی توضیح داد: در

این مجموعه، «عموپورنگ» قصد تاسیس یک شبکه کودک را دارد که به دنبال آن

اطلاعیه و آگهی می‌دهد که مجری کودک می‌خواهد‌، سه گربه عروسکی به

نام‌های پیشی مانکن‌، پلنگ و ملنگ هر کدام با فرهنگ‌های مختلف به

عموپورنگ مراجعه می‌کنند و با عنوان «سه قلوها» در این برنامه وارد

می‌شوند که به دنبال آن دردسرهایی برای عموپورنگ ایجاد می‌کنند.

انتهای پیام

منبع: ایسنا

+ اخبار جدید

+ فرشته ی آسمانی

بنام خدا

سلام بچه های عزیزم

به بهانه ی روز تولد مادرم می خوام چند سطری براشون بنویسم.

مادری دارم از جنس باران ،پاک و زلال

مادری از جنس خورشید،نورانی و گرما بخش

از سلاله سادات،پاک و مطهر

هرروز صبح که می خوام از خونه بیرون بیام برام آیت الکرسی می خونه.

و هرشب سر نمازش برام دعا می کنه.

اون خیلی مهربونه،با اینکه بزرگ شدم اما هنوز بعضی وقتها سرمو روی پاهاش میذارم و موهامو شونه می کنه و بعضی وقتها حتی پشتم رو خارش میزنه.

دستهاش پر از سخاوت و آرامشه،حتی  بعضی وقتها که میرم مسافرت جای منو پهن می کنه و بقول خودش بجای خالی ام نگاه می کنه و از دوری ام میزنه زیر گریه.

انقدر مهربونه که با وجود لباسشویی هنوز بعضی از پیراهن هام رو با دستش می شوره که مبادا خراب بشه.

اون انقدر ساده و بی توقعه که هدیه ی پارسال تولدش  رو که یک انگشتر بود بعنوان یادگاری کنار گذاشته که همیشه در نزد من بمونه!

اما امسال براش یه روسری خریدم ! و امشب که اون رو بهش هدیه کردم با دست خودم روسری رو سرش گذاشتم و با لبخندی گفت:  “الهی عاقبت بخیر بشی مادر”

بعضی وقتها دلم خیلی می گیره! آخه هرسال که  به عمرش اضافه میشه اون پیرتر میشه و توانایی هاش رو از دست میده!

جدیداً هم از درد قلب و درد پا و ضعیفی چشمهاش خیلی رنج می بره.اما چون میدونه من حساسم جلوی من تظاهر به خوب بودن  می کنه!

خدایا! کاش میشد قلبم رو ،پاهام رو ،و چشمهام رو به مادرم هدیه میدادم،تا اون بیشتر از زندگی لذت ببره.

آره بچه ها همه مادرها فرشته های آسمونی هستند.مامان فاطمه ی منم یکی از اونهاست.

مادر عزیزم تولدت مبارک! 

منبع:وب سایت رسمی داریوش فرضیایی (عموپورنگ)

+ کیتِکس

جهت مشاهده تیزر تبلیغاتی، اجرا شده توسط عمو یی مون اینجا یا روی عکس زیر کلیک کنید.

نسخه کم حجم تیزر اینجا کلیک کنید دانلود شود.

پی نوشت:این پست دلنشین و بامعنای مهدیس رو  حتما بخونید. کلیک کنید;)

+ حدیث عمر

بنام خدا

فرا رسیدن ماه ربیع الاول مبارک

راست میگن: حدیث عمر آدم حدیث باد و برگ است!

همون برگی که یک روزِ بهاری روی شاخه ی درختی سبز و شاداب متولد میشه.

غافل از اینکه فاصله بین بهار تا پاییزِ عمرش شش ماه بیشتر طول نمی کشد که با یک چشم برهم زدن به پایان می رسد .

واو تبدیل به یک برگ زرد و خشک وبی جانی می شود که ناگزیر بایستی خود را بدست باد خزان بسپارد.

راست میگن: زندگی مثل جاده ای پرفراز و نشیب می مونه که بعضی جاهاش سرسبز و شادابه و قسمت هایی  از آن کویر و خشک!

اما تو! به هیچ کدام دل نبند! چرا که تا مقصد، راه بسیار است!

ای مسافر جاده ؛فراموش نکن برای رسیدن استوار باشی و مصمم!

چراکه :

” زندگی با صدا شروع می شود و بی صدا پایان می گیرد.”

منبع:وب سایت رسمی داریوش فرضیایی (عموپورنگ)

+ خودمونی با عمو پورنگ

با سلام
عرض تسلیت دارم ایام شهادت امام رضا علیه السلام رو
در جواربارگاه رضوی نایب الزیاره شما دوستان هستیم وسپاسگذارم از زحمات شما
با توجه به فرمایش نبی مکرم اسلام که فرمود :ان فی الجنه دارا یقال له دارالفرح لایدخلها الا من فرح الصبیان براستی که در بهشت خانه ای قرار دارد که به آن ((خانه شادی)) گفته می شود. کسی به آن وارد نمی شود مگر آنکه دل کودکان را شاد کند
تلاش دوستانی چون عمو پورنگ(آقای فرضیایی)  ویا دوستان فیتیله به نوعی مصداق این فرمایش پیامبر است که گل لبخند را بر لبان کودکان می نشانند . با توجه به اینکه کودکان آینده ساز کشور هستند واز این بزرگواران در رسانه تاثیر پذیری عجیبی دارند لذا به عنوان یک  کارشناس کودک ونوجوان چند سوال به ذهن میرسدکه مطرح میشود امید است که بتوانم پاسخ بگیرم
۱: چرا در ویژه برنامه های مذهبی (مناسبتها ) کیفیت برنامه  ها پایین می آید به لحاظ انتقال محتوی به کودکان دچار ضعفهای زیادی است  ؟
۲:به راستی اگر موسیقی را از برنامه های عمو پورنگ وسایر عموها وخاله ها بگیرند اگر نبود شهرت اینان بازهم توان نشاندن گل لبخند را برکودکان داشتند ؟؟(توانمند بودن)
نمیتوان منکر نقش موسیقی بر روح وروان کودکان شد اما نباید این عامل تبدیل به یک مسئله خیلی مهم شود که محتوی اصلی برنامه به حاشیه می رود وموسیقی تبدیل به یک اصل در برنامه میشود
۳: با توجه به اینکه قشر زیادی از مخاطبان بیننده برنامه این بزرگواران(عموها) هستند کاش به لحاظ های مختلف سازندگان این برنامه ها شجاعت به خرج می دادند که برنامه خودشان را در یک ویژه برنامه از سوی خودشان در بوته نقد کارشناسان کودک (اعم از کارشناسان مذهبی در فضای رسانه و سایرکارشناسان قرار دهند ) چرا که اگر نقدمنصفانه وبا راهکار صورت بگیرد قطعا در تربیت فرزندانمان که مخاطب رسانه وبرنامه های کودک هستند موثر خواهدبود.

منبع :پرسمان کودک

بنام خدا

نوشته ی بالا لطف و محبت یکی از دوستان کارشناس است که بنده ضمن تایید و تشکر از ایشان ،صادقانه می گویم که بایستی یک بازنگری و تامل جدی داشت.

منبع:وب سایت رسمی داریوش فرضیایی (عموپورنگ)

+ ارزش بودن

بنام خدا

از جام جم تا دفتر جدیدم ۷-۸ تا کوچه بیشتر فاصله نیست.برای همین آن روز عصر تصمیم گرفتم این مسیر را قدم زنان طی کنم.تا هم از هوای سرد زمستانی وهم از مناظر خیابان ودیدن آدمها لذت ببرم!نرسیده به پارک ملّت بود که صدایی از پشت سر به گوشم رسید: عمو..عمو..سلام!

لحظه ای برگشتم و دیدم دوتا پسر و دختر که سنشان بین ۲۰ تا ۲۱ بود به همراه کیفی که در دست داشتند روبروی من ایستاده اند!با لبخندی سلام کردم و گفتم :چی شده؟!

خندیدن وگفتن : ما خجالت میکشیم بگیم ..آخه از بچگی بیننده برنامه هاتون بودیم!ما برادرو خواهر دوقلوایم که جفتمون هم دانشجوهستیم.راستش عمو وقتی دیدیمتون باورمون نمیشد که خودتون باشید!

خنده ای کردم وگفتم منم باورم نمیشد که شماها انقدر بزرگ شده باشید و منو هنوزهم  بخاطر داشته باشید! همین لحظه برادره یه قلم وکاغذ جلوم گرفت وگفت :”امضا”

با تعجب گفتم: پسر بزرگ شدی امضا دیگه چیه؟!

بلافاصله خواهره گفت:” تازه برای منم باید امضا بزنید!”

خندیدم و گفتم :باشه! امضایی میدم که تا آخر عمر براتون عموپورنگ باقی بمونم..

بعد از اون ،آنها  چند قدمی من رو در مسیر همراهی کردند و دربین صحبت هاشون نکات جالبی  بنظرم رسید!

از جمله اینکه خواهره می گفت : “عمو مدتیه شمارو تو قاب جادویی نمی بینیم!”

و برادرش بلافاصله می گفت : “مهّم نیست عمو حتما برنامه داشته باشه!مهّم بودن عمو تو ذهن وخاطرات ماست.”

شنیدن این جملات من رو خیلی امیدوار کرد.چون همه ما آدمها بفکر بودن و ماندن  هستیم..یا اینکه چطوری میتوانیم همیشه در اذهان  دیگران زنده باشیم!

اون روز به این نتیجه رسیدم گاهی نبودن هم می تواند دلیل بودن باشد!بشرط اینکه عملکرد و تلاشت را دیگران مثبت ارزیابی کنند!یاد جمله یکی از دوستانم افتادم که  چند روز پیش بصورت پیامک برایم فرستاد که :

“ارزش بودنت را از نبودنت می توان فهمید “

اینجا و اینجا کلیک کنید.

منبع:وب سایت رسمی داریوش فرضیایی (عموپورنگ)

+ صفحه سپید

بنام خدا

صفحه سپیدِ چون برف گفت:”من پاکیزه و سفیدم و برای همیشه پاکیزه می مانم!من ترجیح می دهم که سوزانده شوم و به خاکستر سپید تبدیل گردم،تا اینکه اجازه دهم سیاهی به من نزدیک شود و پلیدی مرا لمس کند!”

شیشه مرکب صدایش را شنید و در دل سیاهش خندید ولی ترسید و به او نزدیک نشد.

قلم های رنگارنگ هم صدایش را شنیدند و اصلا به او نزدیک نشدند و به این نحو ورقِ کاغذِ سفید،چون برف پاکیزه و سفید ماند ولی خالی از نوشته..

بچه های عزیزم سلام.متن بالا برگرفته از کتاب پیامبر و دیوانه نوشته ی«جبران خلیل جبران »می باشد. با اینکه این کتاب را چندبار مطالعه کردم اما انقدر جالب و آموزنده است که ترجیح می دهم دوباره آن را بخوانم.

در بخشی دیگر از همین کتاب نوشته ی بسیار زیبایی وجود دارد که خواندن آن خالی از لطف نیست.بخصوص برای شما بچه هایی که مطالب غنی و ارزشمندی در وبلاگ هایتان می نویسیدکه نشان از شعور و درک بالای شما بچه های عزیزم دارد.به همین منظور قسمتهایی از آن نوشته را بشما دوستان تقدیم می کنم؛

“ای ایمانِ من ،ای معرفتِ سرکش و توانایِ من ،چه سان بر بلندای تو دست یابم؟ و خود را با تو خویشتن ِ برترِ انسانِ عادی بر گسترده ی آسمان ببینم؟آری ای ایمان صبورِ من!!

آری ! من بسته ی زنجیرهای آهنین در قعرِ این زندان کوچکم، حصارهایی از گوشت و استخوان مرا از تو جدا می سازند و نمی توانم با تو به بیکران ها پرواز کنم جز اینکه تو از قلب من به اوج آسمانِ بیکران پرگشایی، و تو همیشه در اعماقِ قلبِ دردمندِ من جای داری و من به این امر راضی و خشنودم!”

+ گل های کاغذی

+ عمو‌پورنگ هم رنگ یلدا گرفت

+ آبی تر از آسمان

درود به دیوارکه هر مرد و نا مردی به آن تکیه میکند!

درود به مورچه که هیچکسی نتوانسته تاحالا اشکش را ببیند!

درود به خیار نه بخاطر”خ” بلکه بخاطر یارش!

درود به شلغم نه بخاطر” شلش“بلکه بخاطر غمش!

درود به کرم خاکی نه بخاطر کرم بودنش بلکه بخاطر خاکی بودنش!

درود به کلاغ نه بخاطر رنگ سیاهش بلکه بخاطر یک رنگیش!

درود به نامرد که اگر نامرد نبود مرد شناخته نمیشد!

و درود...

درود به داریوش فرضیایی که اگر نبود عموپورنگ هم نبود!

درود به  پورنگ که اگر نبود عموپورنگ هم نبود!

درود به عمویی مون.. بهعموی آبی تر از آسمان که اگر نبود این دوستی های خالصانه هم نبود..

احساس پاک عمو برای ما برادرزاده هایش

و

احساس پاک مابرادرزاده های عمویی برای عمویمان..

احساس دوسویه و نابی که بقول عمویی مون در اون میشه خدا رو دید ..

پس

درود به دلهای پاک همه ی برو بچه های عمویی

مامان علی خوش تیپ : دروووووووووووووووود بر عمو پورنگ شاد و سرحال و مهربان            

مامان بیتا: برعموی کودکی خودم و عموی کودکی دخترم درود درود دروووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووود

مامان عرشیا:چقدر خوبه یه عمو داشته باشی که اینقدر واست شادی بیاره…
درود بر عمو پورنگ

مرجان طاهری:سلام آقا من از این درود ..درود ها بلد نیستم فقط میگم عمو عاشقتم یه دونه ای

السا :درود بر خالق عموپورنگ…درود بر معلم زندگیم”عموپورنگ…

هستی: دروووووووووووووووووود به بهترین عموی دنیاااااااا
دروووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووود

مامان امیر علی : کلا درود بر عمو پورنگ که اینقدر به فکر بچه ها هستن.

فرانک :درود بر عموپورنگ که اگه نبود کودک درون ما هم اینقدر فعال نبود!
درود بر عموپورنگ که اگه نبود کودکی هامون به فراموشی سپرده میشد…
درود بر عموپورنگ که اگه نبود خاطره های کودکیمون بی رنگ میشد…

مریم صلاحی : درود به مامان فاطمه که اگر نبود داریوش فرضیایی هم نبود..
درود بر خداوند که خالق عمویی و مامان فاطمه است..
درود بر خداوند که فرشته ای به نام عمو را فرستاد تا توی زندگی ماها تاثیر بذاره و کمکمون کنه پاک زندگی کنیم.. و سعی کنیم که تو زندگیمون نگاهی کودکانه و قلبی بزرگ داشته باشیم…

امیدوارم قدر نعمت های خدا, که عمو! یکی از بزرگترین هاش هست را بدانیم..
و بتوانیم به پاس این نعمت بزرگ(ورود عمویی به پاکی آسمان تو زندگی هامون ) کارهای بزرگ برای خدا انجام بدیم..

مائده : درورد ….. درورد بر عموی همیشگیمان… مرد مهربانی که آمد … رنگ آورد … مهر آورد … بذر آورد … بذر عشق …
درورد … درود بر باغبانی که دست هایش نوازش های خورشید و کلامش بارانی بود بر نهال های کودکی …
درود ……. درود بر چشم هایی که آینه ی صداقتند … درود … و باز هم درود …و باز هم ….

هدی قاسمی : درود بر کوچولوهای پاک و دوست داشتنی که اگه نبودند عموپونگی هم نبود….در ضمن با اجازه , من کلـــــــــی به این عمو عباسی!!!!! خندیدم….جالب بود.

مهدیس :درود به پاکی ، به صداقت ، به کودکی و به عمویی که همه ی اینا رو با هم داره وبه خدایی که خالق همه ی ایناست

مبینا:درود بر بزرگ مرد کودک…درود بر عمویی از دیار کودکی.زنده باد عموی تکمون…

پرتو: درود بر معلم که نه استاد مهربانم که تمام خوبی های دنیا را به ما بچه ها یاد داد…
و درود بر دنیای زیبای کودکی…
درود بر عموپورنگ و طرفداراش…
درود بر قلب مهربان عموپورنگ که همیشه همیشه در قلب کوچک ما بچه ها جای دارد…

اسما باژگون : درود بر عموی بینظیرم…عموی مهربون کودکیهای من…

Rosily:درود بر عمویی که مرد بودنش ازیکی بودن حرفو عملش معلومه.درود عمویی که تعادل رو برقرار کرده بین برادرزاده هاش ودرودبرعمویی که جوجه رنگیاش همیشه پشت سرش میان=}

زهرا دوستدار عموجون :سلام آجی گلم واقعا پست خیلی زیبایی بود ومنم تنها میتونم بگم درود بر عمویی که قلبش به وسعت دریاهاست

سید نجمه : درود به عمو…عمویی آبی تر از آسمون…عموی پاک…اونی که زندگی کردن را به من یاد داد و نه زنده بودن را …

پی نوشت۱ : دوستانم طی لینک پیوندهای وبم اگر کسی جزو پیوندهام نیست خواهش می کنم اطلاع بده.

پی نوشت۲ :دوست خوبمون مریم صلاحی قراره یه کارخیلی قشنگی رو برای ما بچه های شهرستانی انجام بده.حتما این پست مریم صلاحی را مطالعه کنید.

پی نوشت۳ : دوست خوبمون نغمه قراره یه کارخیلی قشنگی رو برای ما بچه های شهرستانی انجام بده.حتما این پست نغمه را مطالعه کنید.

پی نوشت۴ : هرچی درود برای عمویی  داری بنویس ادامه این پست جملات شما دوستانم خواهد بود

+ اسطوره کودکی

+ پیام صوتی

amoo poorang

پیام صوتی را از اینجا دانلود کنید .

منبع : http://farziaee.ir/?p=2173

+ خیلی دور،خیلی نزدیک!

+ بانوی مهر

+ جوهروجودی

گاهی اوقات که نه ..همیشه می توان  در کنار هر واقعیتی ردپای کسی  ویا چیزی را دید که برای اثبات توانایی هایمان آمده اند تا به ما ثابت کنند :این توانایی‌های ما نیست که جوهر وجودی‌مان را نشان می‌دهد،  بلکه انتخاب‌هایمان است!

۸۳/۰۸/۹پورنگ | لینک دائم |

بعضی ها تصور می کنند که پورنگ به خاطر وجه هنری اش مجبور است شعار بدهد ولی من میگم : پورنگ انعکاس عشق و محبت شما مردم عزیز به ویژه کودکان معصوم بی گناه است پس بیایید برای عشق و عاشق شدن از خود بگذریم و به خدا فکر کنیم که خالق عشق است…..

۸۲/۰۷/۱۸ پورنگ | لینک دائم |

قصه زندگی  با تمام فراز و نشیبهایش ادامه دارد  و هر یک از ما  در مسیر این  قصه بنوعی بازیگریم  چقدر زیباست  ایفاگر نقش مثبت  و ماندگار باشیم همچون نقشی که در حادثه زلزله بم داشتیم..

عاشق ….همدرد …مهربان ..فداکار ..

۸۲/۱۰/۱۳پورنگ | لینک دائم |

+ فصل امتحان

+ خانه های وبلاگی

خانه های وبلاگی

+ خانه های وبلاگی

+ سه قلوها

+ عموپورنگ خان :-)

سلام عموی مهربانمان

پست تاج محل خان رو چقدر با نشاط و پرشور نوشتین..

عمویی معلومه کلی بهتون خوش گذشته ها…عمو؟؟ موقع خوردن اون فلفل ها و نون های همچون تکه های مذاب آتش فشان جای مارو هم خالی می کردین؟!

عموی هنرمندمون چقدر پوسترتون خوشیگلهههه شده…عمو کاش چندتا فلفل قرمز هم میزدین تو این پوسترتون اونوقت فلفل پستتون و پوسترتون تندتر میشد موقع خوندن پستتون ماهم زنگ می زدیم آتش نشانی

بچه ها راستش امروز که پست عمویی مون رو خوندم به این فکر می کردم که چقدر خوبه  ما عمو رو داریم..عمویی که با وجود دغدغه ها و مشغله های کاری و غیر کاری  همچنان بیاد ما برادرزاده هایشان هستند و اگر جایی فارغ از دغدغه های روزمره زندگی حتی به مدت چند دقیقه هم شادی رو مزه مزه کردند با نوشتن اون برای ما ..ما روهم در این خوشی شریک می کنند..

ܓ✿عموی دل پاکمان  یلدا یتان مبارک

ܓ✿دوستان نازنینم یلدایتان مبارک

پی نوشت : وب میزگرد همراه با دلنوشته ای زیبا از مهسای بابا حتما سر بزنید اینجا کلیک کنید

+ شب یلدا

+ تاج محل "خان"

+ کوچه

+ دختر ِ عمو یا دختر عمو!

بنام آنکه جان را فکرت آموخت

سلام عموی صبورمان

عمو بین برادرزاده های شما کسانی هستند که دیگر سن و سالشان از مقطع کودکی ونوجوانی گذشته وحالا بزرگسال شده اند.مثل من!

اما چقدر قشنگه  که گذر زمان  این احساس را تغییر نداده و همانطور پاک و دست نخورده به قوت خود باقیست..ما همچنان شمارا عمو صدا می کنیم و شماهم ما را دخترم خطاب می کنید!

عمو ما دخترانتان و بردارزاده هایتان  همیشه توی خاطراتمان شما را عمو دانستیم.چه زمانهایی که سن و سالمان کم بود و چه حالا که بزرگ شده ایم.و شما نیز همواره با صعه صدر مارا دخترم خطاب کردید و احساستان همیشه پاک و بی آلایش همچون نگاه یک عمو به برادرزاده هایش بوده وهست.

این احساس عمویی را شاید کس دیگری هم می توانست در قالب دخترم  دخترم گفتن ها به نفع خود تمام کند و البته که هرکسی نمی تواند در چنین نقشی فرو رود چرا که گذر زمان  عملکرد طرف مقابل و رفتاری که نشان میدهد را خیلی زود ،رو می کند.

عمو ما واژه “دخترم ” را نمی توانیم از هرکسی قبول کنیم ! فقط شمایید که مثل یک عموی واقعی مارا دخترم خطاب می کنید و از ماها برای خودتان یک دختر خوب ساخته اید.

من عمو ندارم ..اما شما همیشه جای خالی عموی نداشته ام را برایم پر کردین و درسهایی از زندگی را از شما آموختم که همچون چراغی پر نور راهنمایم در مسیر زندگی شد.و امروز با خیالی آسوده تر از همیشه همچنان شمارا عمو خطاب می کنم و از خداوند می خواهم درهر حالی مواظب شما عموی پاک و مهربانمان باشد و کمکتان کند به هرآنچه که لایقش هستید دست یازید و همواره پله های سعادت و ترقی را طی نمایید.امیدوارم سفر به شهر تبریز برایتان خاطرات خوب و بیاد ماندنی را به همراه داشته باشد.

عمو مثل همیشه مارو سورپرایز کردین !

این برادرزاده حقیرتان را از دعای خیرتان فراموش نکنید.

+ فکرش رو نمی کردم..

+ من کجام؟!

^{سلام دوستای مهربونم}

^{خیلی وقتا که با خودم تنها میشم ذهنم مشغول این سواله ..من کجام ؟؟}

^{ولی وقتی توی خیابون چهره ی بچه های معصوم شما رو می بینم که چقدر صادقانه و با عشق ابراز  محبت و علاقه می کنند…وقتی توی مغازه نگاه محبت آمیز یک پدر یا مادر را می بینم که با  لبخند ساده شون  اعلام رضایت از کار من می کنند ،ویا وقتی که توی پارک چهره ی  مهربون  پدر بزرگ یا مادربزرگ هایی رو می بینم که روی نیمکت  نشسته اند و به محض دیدن من  کلی سربسرم میزارن و می خندند و منو شیطون و بازیگوش صدا می زنند برای من آرزوی طول عمر میکنند و یا توی وبلاگ نظرات پر از مهر و محبت  شما رو می خونم  بخودم میگم  پورنگ سهم تو هم از زندگی همینه …شاد کردن و خندوندن دیگران … خیلی خوبه .. بزار همه فکر کنند  همه چیز همینه…  پورنگ و شیطنت و بازیگوشی  و … وبزعم بعضی ها هم مسخره بازی و لوسی و بیمزگی ..!!!هر کس منو از دید خودش نگاه می کنه..حالا تو این وضعیت  آیا بازم حق دارم بپرسم ؟}

^{من کجام ؟؟؟ …}

پورنگ  ۱۳۸۲/۱۲/۱

+ راز دوستی

بنام خداوند جان و خرد کزین برتر اندیشه برنگذرد

سلام

دوستانم  بعنوان خواهر بزرگتر لازم می بینم چند نکته را با شما در میان بگذارم.ضمن احترامی که برای همگی شما عزیزانم قائلم خواهشمندم  با جدیت تمام نکاتی را که یادآور می شوم مطالعه فرمایید:

۱ - لطفا در فضای مجازی با شخص یا اشخاصی که شناختی از آنان ندارید هم صحبت نشوید. متاسفانه در وی ویو شاهد بحث ها و جنجال هایی بین برخی دوستانمان با افرادی بی نام ونشان و کج اندیش  بودیم و این موضوع منو خیلی ناراحت نکرده.دوستانم بیاد داشته باشیم گاهی سکوت بالاتر از هرکلامی سخن میراند ..سکوت سرشار از ناگفته هاست.پس با صبر و شکیبایی سعی کنیم به آموخته هایمان از عموی خوبمان عمل نماییم و با چنین افرادی حتی از روی کنجکاوی یا برای رهنمونشان هم صحبت نشویم.دوستانم کسانی که برای خود وخلوت خود بهایی قائل نیستند برای افکار و علایق دیگرانی همچون من و شما نیز بهایی قائل نخواهند شد.پس بار دیگر خواهش می کنم از این پس نه برای تشویق و نه برای تهدید با چنین افراد فرصت طلبی هم صحبت نشوید.

۲ -قبول کنیم درشبکه های اجتماعی مجازی احترام متقابل کاربران به همدیگر شرط و قانون اول است.خصوصی شدن اکانتها در وی ویو ناعادلانه است .پس برای اینکه این  عدالت دوباره برقرار شود اول افراد مزاحم را مسدود کنید و دوم پیشنهادی که برایتان دارم این است : اکانتهای خودتان را از حالت خصوصی در آورید.اما قبل از ثبت هرپست جدیدی در اکانتهایتان به قسمت تنظیمات رفته و تیک گزینه خصوصی را زده وتنظیمات را سیو نمایید سپس پست خود را ارسال نمایید.پس از ارسال پستتان دوباره بازگشته وتیک گزینه خصوصی را برداشته وتنظیمات را سیو نمایید در چنین شرایطی پست های شما در صفحه نمایش زنده ظاهر نمی شود اما خصوصی هم نمی شود و در حالت عمومی می ماند.این یه راز بود.عموی خوبمان اگر گذرتان به وبم افتاد شماهم میتوانید از این روش بهره جویید.

۳-اما  روی سخنم با دوستانی است که طی پیامهای خصوصی اذعان داشته اند دوستان دیگری به آنها گفته اند من یا عده معدودی در اوایل فعالیت های عمو در وی ویو به عمو اصرار نمودیم ما را دنبال نمایند.باید یاد آور شوم خیر بنده به سهم خود چنین درخواستی هرگز از عموی مان نکرده ام.واقعا هم بدنبال این نیستم و نبودم که عمو اکانت مرا دنبال کنند یا نکنند!!خواهشا این مسایل حاشیه ای و خاله زنکی را کنار بگذاریم واقعا ذهن انسان حیف است با چنین مسائل نادرستی اشغال شود.

۴ - بچه های عمویی وهمه کسانیکه طی این سالها با عمو بزرگ شدند و امروز هرکدام برای خود افکار و عقاید پخته و ارزشمندی دارید  بنوعی می توان گفت صاحب نظر هستید.. اما من میگم ما بچه های عمویی باید یک فرق عمده با دیگران داشته باشیم و این فرق عمده : داشتن گذشت ، همدلی ، همیاری ، همکاری  و عشق ورزیدن به همدیگر است.پس همین امروز از اشتباهات همدیگر بگذریم..امروز دلخوری ها را کناربگذاریم..امروز دوستانمان را دریابیم و قدر دوستی هایمان را بدانیم..شاید فردا دیگر نباشیم و بقول مولای متقیان امام علی (ع) :فرصت ها چون ابرها در گذرند پس فرصت ها را دریابیم..

و اما بچه های عمویی..بخصوص قدیمی ترها؛ برای من ِ نوعی ، ارزش و قداست خاصی دارید و مایلم همچنان در کنار همدیگر خیلی عاقلانه تر و پخته تر از قبل فعالیت هایمان را ادامه دهیم.

سبز و آسمانی باشید .

+ سیب همان سیب است

+ یاحسین

+ صندوقچه ی دل

بنام خداوند بخشنده و مهربان

سلام

عموی خوبمان سلام ،دوستان من  سلام دوستان گل ِ عمویی  سلام

از همون روز اولی که عمویی اومد تو صقحه جادویی تلوزیون و با شعر ساده و دلنشین “اردک تک تک” شد

عموی تک ما،

تا به امروزاین احساس پاک همچنان با ما همراه است.احساس می کنم گذر زمان بیش از پیش این  رابطه پاک و دوسویه را مستحکم تر وباارزش تر می کند. امروز که میبینم عموی ما با احساس پاک و خالصانه خود این چنین از پیشرفت و موفقیت های دختران و پسرانشان خرسند می شوند. مطمئن تر می شوم که عموهمواره  بیاد و بفکر تک تک ما برادزاده هایشان هستند. و از این بابت واقعا خوشحالم..

دوستانم هر آدمی یه گوشه از ذهن ِ دلش یه صندوقچه ی کوچولوی با ارزش داره که همه دوست داشتنی ها و باارزش ترین ها رو درش نگهداری میکنه..خوبه که یه وقتایی ..شاید  اوج غمها و شادی ها آدمها میرن سراغ همین صندوقچه هه ….همه آدمها این صندوقچه رو دوست دارند.. آدمها میدونندهمه چیزهایی که توی این صندوقچه است خریدنی نیست ونمیشه تو هیچ مغازه ای اونها رو پیدا کرد چون همه چیزهای باارزش داخل این صندوقچه رو ما آدمها به ازای گذر عمرمان بدست می آوریم..و بهای اون چیزی نیست جز گذر زمان و عمر..

بله درست حدس زدید ، این پست نگاهی به  همان صندوقچه  کوچک ذهن ِ دلمان است

دختر ِ گل ِ عمویی! پسر گل ِ عمویی !اگر یه روزی در همین صندوقچه رو باز کردی و به این عکسها برخوردی..ببین یادت میاد مربوط به کدوم قسمت از برنامه های عمویی بوده؟؟

ܓ✿وجیهه هادی زاده :بنام مهربانترین
صندوقچه ای کوچک دارم مثل صندوقچه ای که کودکان تیله های خود را در ان می ریزند
در این صندوقچه چند لبخند گذاشته ام گاهی در این صندوقچه را می گشایم و به این لبخند ها نگاه میکنم و دل تنهاییم تازه میشود.
من می توانم همه چیز خود را از دست بدهم اما این صندوقچه را نمیتوانم
این صندوقچه کوچک فنا نا پذیر است و در من حسی از جاودانگی می ریزد

ܓ✿ناهید:درست یادم نمیاد:(

ܓ✿مائده: فقط همنقدر که برنامه ای بود مربوط به شرکت برق که من ندیدم… اما عمو عکس هاشو گذاشت تو سایت…

ܓ✿هدی :توی استادیوم شیراز اجرا شد… عمو و بابا برقی و اون موتور بزرگه که عمو دور استادیوم رو باهاش گشت…. برام جالب بود چند نفر دنبال موتور می دویدند.

ܓ✿عاطفه(فاجعه):نمیدونم،اونم برنامشو یادمه اما اسمشو یادم نیس :> :>

ܓ✿نسترن:تو شیراز بود و فک کنم بابا برقی هم بود….

ܓ✿بهار:شیراز بود.. که آخرش عمو هی دور تا دور دور میزد!

ܓ✿هستی:عموی توی ورزشگاه حافظیه شیراز و حرص خوردن من که چرا این جشنواره اصفهان نیست تا من عمو و ببینم و شبش دیدن خیلی اتفاقی عمو توی برنامه زنده شبکه فارس اینم سند

ܓ✿نیلوفر :ماله شیرازه که من ندیدیم .. ولی یه عکس قشنگی که داره اینه که عمو پشت یه موتور خیلیییییییییییییییییی گنده ایستاده

ܓ✿مهدیس:یه جشن شلوغ وپلوغ که من ندیدمش ولی دختر خالم واسم تعریف کرد با آب وتاب.توشهر شیراز

ܓ✿ژاله:یادمه یه جشن توی شیراز بود جمعیت اونقدر زیاد بود که عمو داشت بال بال میزد صداش به همه برسه!و یه جورایی همه بتونن ببیننش…آخرش با بابابرقی!رفتن یک دور دور استادیوم زدن و عمو برای مردم دست تکون میداد..چند جا هم که بچه های معلول بودن ایستادن…یادش بخیر……

ܓ✿رامینا:فیلم عکس اول و دارم اما نخواستم تقلب کنم و شعرشو کامل بنویسم واسه همین هرچی یادم بود گفتم…
اون روز کلاس زیست داشتم و باید میرفتم کلاس! واسه همین داداشم ضبطش کرده بود…

ܓ✿مبینا:جشنواره شبکه های استانی بود گمونم(اسمش یه همچین چیزایی بود)که تو شیراز بود!اینجا هم استادیوم فوتبالِ!جمعیتش بی نظیر بود!عمو و امیر هم یه نمایش راجع به صرفه جویی در مصرف برق اجرا کردن.

ܓ✿مهسای بابا:دکور قوری …
تو این برنامه آش دایی هم بودن.نقششون جالب بود.همیشه انگشت ِ اشاره شون بالا بود.
یه خانمی هم بودن گیلکی حرف میزدن.خیلی مهربون بودن.الان اسمشون خاطرم نیست.
روز آخری که عمو میخواستن از این دکور با ما خداحافظی کنن ….
اون قندون ِ پر از قند … امیر شیرجه میزد رو قندون … پایه خنده بود …

ܓ✿مبینا:۲۲ بهمن بود که عمو و امیر نامه های بچه ها رو تو برنامه خودند.

ܓ✿پرتو:عکسی که پشت سر عمو قوری هست منو یاد وقتایی می اندازه که کلاس زبان داشتم و کلاس زبانم درست تایی برنامه عمو شروع می شد کلاس زبان منم تموم می شد منم سریع می رفتم به سوی خونه و تندی لباسامو در می اووردم و می نشستم پای برنامه عمو

ܓ✿ژاله:اون روز یک عالمه نامه روی قندون ریخته بودن و من امیدوااااااااارانه به نامه ها نگاه میکردم که شاید نامه ی منم توش باشه!!..

ܓ✿رها: یاد چنان افتادن عمو میندازه تو یکی از برنامه های اون موقع

ܓ✿مهدیس:یاد جمله های ۳بار تکرار عمویی می افتم که من ومامانم بعد عمو با هم تکرار می کردیم

ܓ✿نیلوفر :ماله آخرای سال ۸۶ هست اون روز یه عالمه نامه تو اون قندونه بود عمو تا میخواست شعر بخونه خودشو انداخت رو نا مهااا

ܓ✿هستی: وای آخرین برنامه عمو چقدر غصه خوردم که عمو واسه یه مدت میخواست برنامه نداشته باشه

ܓ✿خاله گلنار :یادمه که توی مسابقه عمو شرکت کردم مثلا با سن۱۲ سال و به کمک خانم زنگنه عزیز..اونروزا خیلی با خانم زنگنه حرف میزدم فکر میکنم از سری قبل این برنامه بود که با خانم زنگنه دوست شدم و اولش به دروغ گفتم ۱۲سالمه نامه دادم چرا شرکتم نمیدین؟ بعدم که شمارشو بهم داد عذاب وجدان گرفتمو همون شب گفتم چند سالمه ولی اون شرکتم داد.. خیلی وقته ازش خبری ندارم..

ܓ✿بهار: کلـــــــی نامه بود.. منم هــــــــی ذوق میکردم..خیلی دوس داشتم یه نامه از طرف یکی باشه که اسمش بهار ِ!! دلم میخواست عمو اسمم رو تلفظ کنه،دلم قنچ بره!

ܓ✿نسترن: واااااای یادش به خیر اولین روزی که عمو تو اون دکور برنامه داشت ..هنوز چند نفر داشتن تو دکور کار می کردن و عمو باهاشون حرف می زد…یه عالمه نامه تو اون قندونه بود اگه اشتباه نکنم…..
من این دکور و خیلی دوست داشتم…..

ܓ✿هدی :قوری و قندون و فنجون....دکور دوست داشتنی ای بود…دقیقا یادم نیست کدوم قسمت برنامه بود اما یادمه آش دایی هم گاهی اوقات می اومدن.

ܓ✿مائده: این قوری… اون دو تا فنجون ها… میز قندونی وسط استدیو… دکور های خانم لاله خیلی قشنگ بود…

ܓ✿ناهید : آخییی! همون دکور قوریه

ܓ✿ناهید:یادآور اولین سفر حج عموِ..

ܓ✿مائده:آخی ی ی حاج عموی ماهم… عمو … حج… اون یه ماه خیلی سخت گذشت دلم خیلی تنگ شد اما… عمو حجش … حج عشق بود… برق چشماش عوض شد… عمو… یه ماه سفر نرفت… تا مکه نرفت … عمو عاشق شد و برگشت …

ܓ✿هدی:عمو و کلاههای رنگیشون که حرصم رو در می آوردن…یادمه وقتی امیر توی یک برنامه ای که مجریش شهاب حسینی بود گفت عمو فردا قراره کلاهبرداری کنن , مسافرتمون رو بخاطر کلاهبرداری چند ساعتی عقب انداختم.

ܓ✿عاطفه(فاجعه):همون موقس که عمویی تازه شده بود حاج همو

ܓ✿نسترن : وای وای عمو کیچل انقدررررررررر دلم می خواست عمو یه بار بالا پایین می پره کلاه بیفته من ببینم عمو چه شکلی شده…یه بارم که کلاهبرداری شد من ندیدم….

ܓ✿بهار: عمو از مکه که اومد من تا مدت ها هی به تلویزیون خیره میشدم ، هی عمو رو بدون کلاه تصور میکردم!! یه بار یه دختری زنگ زد اصرارررررررر کرد که عمو کلاهتو بردار!! عمو مدام تا نهایت برداشتن میرفت،ولی برنمی داشت! اون روز منم هی ی ی مثل یویو بالا پایین میشدم <):)

ܓ✿خاله گلنار : عمو تازه از مکه برگشته .

ܓ✿مهسای بابا :عمو از مکه وقتی برگشتن ( به عکس با کلاه سفید مراجعه شود ) به جای گوشی که بذارن تو گوششون از دو تا بی سیم استفاده میکردن.
خیلی جالب بود …. ارتباط با تهیه کننده رو آنتن زنده …
یه بار عمو گفتن تهیه کننده با ماشینش رفته تو باقالیا ( فک کنم اون موقع تهیه کننده ماتیز داشتن )
تهیه کننده هم گفت حالا آخر ماه نشون میدم … من میرم تو باقالیا (منظورشون چک و حقوق واینا بود)

ܓ✿هستی :همیشه دوست داشتم حاج عمو کلاه و بردارن عمو بی مو رو ببینم

ܓ✿نیلوفر : آخیییییییییی عمویم تازه از مکه اومده بود ..این کلاهه هم روز اول سر امیر بود بعد دانش به عمو ..تازه از اون روز عمو دیگه گوشی تو گوشیش نذاشت
یه بچهه زنگ زده بود اصراااااااااار که عمو کلاهتو بردار ..عمو هم میگفت چسبیده (وای از هیجان نمیدونم چجوری بگم )

ܓ✿مهدیس : برگشت عمو از مکه بعد مدت ها غیبتشون.آخی با سر کچل

ܓ✿رها : منو یاد دفعه اول سفر مکه عمو میندازه >

ܓ✿ژاله: .واقعا وقتی عمو از مکه برگشت از همیشه مهربونتر بود..از طرفی هم خسته شده بودیم از بس عمو کلاه میذاشت تو برنامه دلمون میخواست زودتر موهاش بلند شه یادش بخیر بچه ها هم که تماس میگرفتن برا مسابقه تلفنی همش به کلاه عمو گیر میدادن

ܓ✿پرتو: تابلوست همه یاد مکه رفتن عمویی می افتن

ܓ✿مبینا :عمو تازه از مکه برگشته بود و کلاه های سیاه و سفید و رنگی سرش میکرد!

ܓ✿مهسای بابا:یادش بخیر عمو از مکه وقتی برگشتن این کلاهه رو گذاشتن.این سفیده.البته رنگهای مختلفش رو داشتن.
یه روز عمو به یه بچه ها که تو مسابقه تلفنی شرکت کرده بود گفت من شکل چه میوه ای هستم؟
بچه هه گفت با این کلاه شکل انجیر … بعد عمو خشن نگاش کرد بچه هه فت شکل هلو …
یادمه عمو ذوق کرد که شگفت شکل هلو …

ܓ✿نسترن:میدون آزادی: خاله شادونه و عمه گلاب و اون عروسک بی ریخته هم بودن…. کلی دخترای خوشگل با چادر های سفید اون عقب نشسته بودن….یادمه خاله شادونه که اومد تو چندتاشون ریختن سره اون بنده خدا

ܓ✿عاطفه(فاجعه):جشن تکلیفه که اون سال عمویی گفت بیاین میدون آزادی

ܓ✿هدی:میدون آزادی و جشن تکلیف دختر خانما…خیلی شلـــــــوغ بود.اگه درست یادم مونده باشه یکی از این بازیگرهای کودک رو آورده بودن بهش گفتن فلانی کجای؟؟میگفت کچل کرده خجالت میکشه بیاد..البته شاید مربوط به یک برنامه ی دیگه اس

ܓ✿مائده:اون روز مسافرت بودیم… جشن قبلیش که برای نیمه شعبان بود رفتم… هوای نفس های عمو …. یه دستمال کاغذی تو جیبم بود تو جشن… هنوز دارمش… لای دفتر خاطراتم…اون جشن رو تقریبا کامل یادمه… عید فطر… میدون ازادی… خاله شادونه و عمع نگار هم بودن… بچه ها انقدر گل پرت کردند که عمه گلاب داشت کور میشد… هی ی نامه می اوردن میدادن عمو…عمو… یه کبوتر….

ܓ✿ناهید:یادش بخیر… عمو در میدان ازادی برنامه داشت.بچه هایی هم که تازه به سن تکلیف رسیده بودن,اونجا بودن!

ܓ✿هستی:اگه اشتباه نکن جشن تکلیف توی روز عید غدیر بود و عقد دختر خاله م بود و صدای مامانم که میگفت هستی دیر شد خاموش کن تلوزیون و بیـــــــا

ܓ✿خاله گلنار:مال میدون آزادیه و وقتی که عمو با عمه گلاب حرف میزد من چقدر حرص میخوردم …

ܓ✿بهار :من ندیدم و.. تو دلم موند:(

ܓ✿ژاله: ،وای وای وای جشن تکلیف توی میدون آزادی…

ܓ✿رها:منو یاده زمانی میندازه که واسه دیدن عمو کلمو ای میکردم بالا اما فقط سر میومد جلوم میدون آزادی یادش بخیر….یه آقاهه هم همش سعی میکرد از شیب آزادی بره بالا

ܓ✿مهدیس: جشن تکلیف بچه ها بود(تقلب کردم پشت عمو یه دختر با چادر سفید بود)چیزی یادم نمیاد

ܓ✿نیلوفر:ماله جشن بزرگی بود عید فطر ..تو میدون آزادی عمو راست گو اومد یه کبوتر سفید داد عمویی پرش داد تو اسمون ..اون روز یه آقایی با این چترا تو اسمون بود …همه بچه ها یه عالمه گل میومدن رو سن میدادن عمو …یکی از بچه ها پرسید عمو پورنگ خوبی؟ عمو هم گفت :خوبم مچکرم . ۸->

ܓ✿مهسای بابا: این کاپشن کرمه هست که عمو تو میدوون آزادی پوشیدن.من یکی مثه این داشتم.چه ذوقی میکردم اون روزا ….
اولا به مامانم میگفتم رنگ حلیم شیر ِ کاپشنه دوسش ندارم ولی وقتی عمو پوشید منم کاپشنم رو پوشیدم …

ܓ✿مبینا:جشن تکلیف دخترا بود که عمو و خاله شادونه اجرا داشتند!

ܓ✿نیلوفر:اون روز تولد امام رضا بود

ܓ✿مهدیس:شبکه کودک ودورانی که من واسه کنکور میخوندم و تلوزیون غدقن بود(نمیدونم املای غدقن درسته یانه)

ܓ✿ژاله:یاد شبکه کودک و ۱عالمه حس دلتنگی برای عمو…شبکه کودک خیلی سر عمو رو شلوغ کرده بود و فرصت نمیشد زیاد عموباهامون صحبت کنه..یا نمایش بود یا اجرای ترانه..یا تست مجری..دلم بدجور میگرفت…

ܓ✿بهار :شبکه کودک بی نظیر بود.. واقعا همه قسمتاش پر از خلاقیت و نوآوری بود. حیف که آخرش کلی …

ܓ✿خاله گلنار:گه اشتباه نکنم شبکه کودک پورنگه

ܓ✿هستی:همیشه در حین دیدن برنامه تکالیف مدرسه انجام میدادم

ܓ✿ناهید:شبکه کودک…!ناهید در ائن زمان بعد مدرسه رو دورِ تتند بود! تا بتونه پای حرفای عموش بشینه…

ܓ✿مائده: راستش با اسم شبکه ی پورنگ هم یاد من… عمو … و آلزایمر می افتم… اون سال برنامه ها رو خیلی کم دیدم … می خواستم آلزایمر بگیرم و عمو رو یادم بره… اما….

ܓ✿هدی:شبکه کودک پورنگ……من عاشــــــــــق این برنامه بودم……… دهه ی فجر گفتن ماشینمون رو تزیین کنیم و عکسش رو بفرستیم تا برنده بشیم….من که اهل اینکارها نیستم اما یکبار توی خیابون یک ماشینی رو دیدم که داشتن برای برنامه تزئینش میکردن خیـــــلی برام جالب بود…..اونروزا سایت هم همیشه پر بود از عکسهای همون روز ِ برنامه و من کلــــــــــــــی ذوق میکردم.

ܓ✿نسترن:.و امااااااااااان از این شبکه ی کودک….من اون موقع پیش دانشگاهیی می خوندم….دقیقا شنبه و چهارشنبه من تا ۹ کلاس داشتم …به عمرم انقدر کلاس نپیچونده بودم چهارشنبه ها رو خیلی دوست داشتم که بیشتر با بچه های هنرمند عمو مصاحبه می کرد….اخبار غنچه ها….وااای مث ماهیی میشدن .قتی می خواستن اخبار بخونن…. من قسمت مصاحبه هاشونم خیلی دوست داشتم که می رفتن خونه ی بچه ها موفق و ازشون فیلم می گرفتن….

ܓ✿مامان آرمان :مال برنامه ای بود که پارسال عصر ها عمو اجرا میکردن و یک آقای بامزه ای هم با عمو همکاری میکرد و تکه کلامش بود ……من خوشگلم ….. که من خودم به شخصه خیلی اون برنامه را دوست داشتم.

ܓ✿نیلوفر:یادم نمیاد درخت سحر آمیز بود فقط ..ماجراش یادم نیست

ܓ✿ژاله:یاد لنگه کفشی که خورد تو سر عمو

ܓ✿باران سحر:یادش بخیر درخت صدر آمیز ..ببخشید سحر آمیز

ܓ✿بهار: اون روز،روز خوبی نبود کلا اعصابم خورد بود.. و حس میکردم عمو هم همینطور.

ܓ✿هستی:روزی که لنگه کفش خورد به سر عمو مامانم میگفت طفلک عمو چقدر دردش اومد منم کلی عصبانی از بی دقتی عوامل

ܓ✿ناهید:دستمال عمو زیر درخت سحرآمیز گم شده!:) بچه ها؟بیاید پیداش کنیم

ܓ✿مائده:ببخشید اما… یاد یه دمپایی که هر لحظه امکان داره بخوره تو سر عمو و گریم بگیره.. اون جا خطرناکه… نشین اون جا عموییم…

ܓ✿هدی:بوستان و درخت سحر آمیز ….و نشونه گیری خوب عوامل که هیچوقت نشونه اشون به اشتباه نمیرفت و همیشه به هدفشون میخورد.

ܓ✿مبینا:یا ماه رمضان ۸۸ بود،فوق برنامه که بچه ها هر روز سوره میخوندند و یا آخرین برنامه بود که عوامل روی صندلی می نشستند و صحبت می کردند.

ܓ✿نیلوفر:ماله ماه رمضون بود پسری داشت واسه عمو قران میخوند عمو این طوری داره به قران یا توصیه هایی اون پسره در مورد قرآن گوش میده که چهرش انقده قشنگ شده

ܓ✿ژاله:یاد ماه رمضونای فوق برنامه که محشر بود…آدم حس میکرد عمو اومده مهمونی تو خونه مون!!

ܓ✿پری دریا:فکر کنم اخرین روز اجرای برنامه فوق برنامه بود… اینجا داشت با اقاجانزاده صحبت می کرد!!!

ܓ✿پرتو:عکس فوق برنامه منو یاد سهند و متین و امیر می اندازه که چقدر سر به سر عمو می گذاشتند و چقدر عمو اعصابش خورد می شد و من هم چقدر می خندیدم

ܓ✿بهار:ماه رمضون ۸۸ که تو فوق برنامه بچه های حافظ میومدن رو خیلی دوست داشتم.. حس و حال عمو وقتی روبه روشون می نشست و نگاه میکرد رو دوست داشتم.. دلم با زبون روزه پر میکشید…
یه بار دوست بهنام رو که حافظ قرآن هست رو آورده بودن، بهنام هی ی ی تا آخر برنامه میگفت : نچ نچ ببیــــــــن تروخــــــــــــداااا این تو مدرسه اینقدر آروم نیست هـــــــــــــــاااااا!!!!! منم میگفتم: خیله خب بابا فهمیدیم..حالا بذار ببینم برنامه رو!

ܓ✿هستی:آخرین فوق برنامه شبکه۱ و صحبت عمو با آقای آقاجانزاده نمیدونم چرا دوست نداشتم برنامه بره شبکه دو

ܓ✿ناهید:اخرین برنامه فوق برنامه ست!اون روز ما تو راه اصفهان بودیم.دوستم گزارش لحظه بلحظه برنامه رو بهم میداد.منم گریه می کردم…
خدا خیرش بده…

ܓ✿مائده:با این تصویر خاطره زیاد دارم… اخرین برنامه ی عمو تو شبکه ی دو قبل عید… اون روز برنامه متن نداشت… از اول تا آخر برنامه رو یادمه… تو این عکس عمو اگه اشتباه نکنم رو به روی آقای آقا جان زاده نشستند… اون روز پری رفته بود سازمان… دسته گلی که دست عمو بود رو پری داده بود به یکی از بچه ها… اون روز قبل شروع برنامه پری بهم زنگ زد گفت… عمو با ماشین داخل شد…لباسش آبی بود.. و من … آبی لباس عمو رو خیلی دوست داشتم…

ܓ✿هدی:فکر میکنم ماه رمضونه که عمو احتمالا به توصیه های بچه هایی که یا حافظ و یا قاری قرآن بودن گوش میکنن.

ܓ✿نسترن:فوق برنامه هم پر خاطره بود با اون ۳ تا شیطونک….

ܓ✿مهسای بابا:عکسی که عمو بلوز مشکی پوشیده … یکی این بلوز بود یکی اون گل داره ..
وقتی عمو میپوشید احساس میکردم سلیقه ی داریوش فرضیایی هست نه عمو …
شبکه ی کودک پورنگ … ازش استقبال خوبی شد ولی من باهاش زیاد ارتباط برقرار نکردم ….
فقط یه بار خیلی خندیدم اونم وقتی بود که عمو میخواست به امیر هندونه بده … هندونه ها از دهنش ریخت بیرون … یه وضعی … همه غش کردن از خنده ….

ܓ✿مهدیس:وای عکس های مربوط به بوستان دوستان پورنگ که برام پر از خاطرات قشنگ و موندگاره.اجرای عمو وامیر فوق العاده بود البته کنارش آش دایی

ܓ✿ژاله: این لباس مشکی عمو رو دوس نداشتم و هی تا اخر برنامه غر میزدم

ܓ✿باران سحر :باز پلیکان دانا یک چیزی گفته عمو چشاش ۴ تا شده یادم نمیاد ها چی گفته

ܓ✿پری دریا:بوستان دوستان پورنگ… چقدر خاطره داشت… هم تلخ هم شیرین… خدا رحمت کنه اقای جهانیان رو…هیییییییی!!!

ܓ✿پرتو:عکس بوستان هم منو یاد گلدون خان و تروتمیز می اندازه که وقتی تروتمیز کلمات رو پس و پیش می گفت عمو هم اعصابش خورد می شد و من چقدر می خندیدم خلاصه خیلی باحال بود

ܓ✿بهار:پلیکان رو دوست نداشتم.. این لباس عمو رو هم همینطور!

ܓ✿هستی:منم مث ژاله همش این لباس و دوستش نداشتم و تا آخر برنامه با خودن غر زدم عمو اینهمه لباس خوچمل داره چرا اینو پوشیده

یادش بخیر

ܓ✿ناهید:اجی؟بوستانه دیگه!:) کاش میشد زمان برگرده… دلم عمو میخواد……

ܓ✿مائده:یاد یه ماه رمضون… که سخت بود… یه عمو که مهربون بود… یه داداش امیر که هر بار اون شعر رو می خوند دلم محکم میشد… یاد تماشای برنامه با اینترنت در اندازه ی ۳ در ۴ …

یاد باد آن روزگاران … یاد باد…

ܓ✿هدی:من نتونستم با این پلیکان سخنگو یک کوچولو ارتباط برقرار کنم

ܓ✿نسترن:بوستانم که: هییییییییچ وقت دلم نمی خواست عمو بره زیره اون درخت…چون همیشه استرس اینو داشتم چیزی رو پرت نکنن رو سره عمو ولی ………. از پلیکانم خوشوم نمیه….اصلا…..

پی نوشت ۱: دوستانم در مورد عکسها هرچیزی یادتان می آید بنویسد باسم خودتان زیر عکس مربوطه توضیحات هر نویسنده  قرار خواهد گرفت.از عکسهای برنامه های قدیمی عمو هم می تونید به همراه توضیحاتش قرار بدین اونهام داخل پست قرار می گیرند. برای دیدن عکسها بقول عموی مهربونمون روی این عددها به ترتیب کلیک کنید ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸

پی نوشت ۲ : مریم صلاحی و پست دوپینگ پورنگی واقعا بینظیره اینجا کلیک کنید

پی نوشت ۳ : این پست عاطفه رو در مورد دوست و دوستان مجازی و حقیقی حتما بخونید خیلی قشنگه.. کلیک کنید

+ پازل پورنگی

+ یکی بود یکی نبود

+ یاور همیشه مومن

+ آرمان وعموپورنگ در نمایشگاه اسباب بازی

شاید این سوال را بارها پرسیدی که مطمئن بشی و هر بار با جواب منفی برخورد میکردی.فقط منتظر دیدن عمو بودی و دیگه به هیچ چیزی دقت نمیکردی.خلاصه فقط یک دور تو سالن زدیم و از غرفه های مختلف مثل غرفه برج میلاد ....غرفه تراشه های الماس...غرفه  بازیهای فکری چوبی و بقیه.... دیدن کردیم. البته از نمایشگاه انتظار بیشتری میرفت ولی در کل خوب بود. شما گلم از چند تا از غرفه ها هدایای تبلیغاتی گرفتی و در غرفه برج میلاد بهت پیشنهاد شد نقاشی بکشی و جایزه بگیری که البته قبول کردی که نقاشی را رنگ آمیزی کنی ولی چون تمام توجهت به صدای موزیکهای بخش شده عمو پورنگ بود و چشم انتظار دیدنش بودی تمرکز فکری ات را میگرفت و زیاد با حوصله رنگ نکردی البته این دومین باری بود که این صفحه برج میلاد را رنگ میکردی.اولین بار تو عید نوروز که ما برج میلاد رفته بودیم همین مسابقه رنگ آمیزی و هدیه تبلیغاتی را داشتن و خلاصه آخرش به شما کتاب رنگ آمیزی خود برج را بهت دادن.یک آقایی هم که مسئول تبلیغات و سرگرم کردن بچه ها در محیط نمایشگاه بود مسابقه اجرا کرد و شما هم شرکت کردی و بازی کردی که ازت فیلم گرفتیم.غرفه تراشه های الماس هم جالب بود ولی ما ترجیح دادیم که شما آهسته لغاتی را که در مهد دارن بهتون یا د میدهند را یاد بگیری و زیاد بهت فشار نیاریم.

آرمان در نمایشگاه

آرمان در غرفه برج میلاد در حال رنگ آمیزی که اصلا بهش توجه نداشت و فکرش پیش عمو پورنگ بود

آرمان در حال بازی با بچه ها به همراه مسئول تبلیغات و سرگرمی که بچه ها را با مسابقه سرگرم کرده بود

موقع خروج از نمایشگاه اصلا رضایت نمیدادی بیرون بیایی چون هنوز منتظر اومدن عمو پورنگ بودی در نتیجه بهت قول دادیم فردا راس ساعت اومدن عمو شما را دوباره ببریمت.پس با وجود اینکه مامان خیلی کار داشت و امتحان هم داشت دوباره بخاطر شادی وجود شما که آلان مدتهاست که علاقه داری بری برنامه رنگین کمان یا برنامه عم پورنگ ولی تا حالا پیش نیومده و همین طور برنامه ها و سی دی های عمو پورنگ را خیلی دوست داری و در روز بارها اونها را تماشا میکینی دوباره رفتیم.بعد ناهار 1 ساعت خوابیدی و بعد رفتیم.تا رسیدیم فقط دنبال عمو میگشتی تا رفتیم به غرفه اش و دیدیم داره با بچه ها عکس میگیره.اول که عمو را دیدی ازش خجالت کشیدی....شما که اینقدر با شوق برای دیدنش میدویدی یک دفعه از دیدن وجود عمو که دیگه پشت دوربین نبود و با همه عکس میگرفت کمی عقب کشیدی وقتی نوبتت شد یک عکس با پدر و عمو گرفتی و بعد از مدتی رفتی بغل عمو پورنگ و تو بغلش باهاش عکس گرفتی.عمو خیلی مهربون بود و خیلی با احترام رفتار میکرد.واقعا قابل تحسین بود.شما به آرزوت رسیدی و بعدش خیالت راحت شد و شیر موز و کیکت را راحت خوردی و میخواستی بازم بری و غرفه ها را تماشا کنی و ما هم از دیدن آرامش شما و شادی درونیت خوشحال بودیم.چقدر آرزوهای شما کوچولو ها کوچیک و ساده است  و با کوچکترین موردی شاد میشین. این اولین آرزوی شما پسرم بود که خدا را شکر راحت بهش رسیدی.

آرمان و عمو پورنگ مهربون در نمایشگاه

آرمان در غرفه عمو پورنگ

آرمان به آرزوش رسید و با خیال راحت رفت روی جایگاه برگزاری برنامه و شیر و کیکش را خورد

قربون اون آرزوهای کوچیک و ساده ات بشم

لینک منبع : http://amirarman.niniweblog.com/post58

پی نوشت : بچه ها حتما نظر خودتون رو در مورد این پست بنویسید.این پست خاطره دیدار آرمان پسر بچه شیرین  3 ساله ای را  روایت می کند که یکی از آرزوهای کودکانه اش دیدار با عموپورنگ بوده.حال این دیدار اتفاق افتاده و مادر مهربان آرمان کوچک با لحنی دلنشین این دیدار بیاد ماندنی را برای آرمان و آرمان هایی که آرزوهایی این چنین زیبا ، ساده و در عین حال بزرگ در دل می پرورانند تعریف می کند.

+ عموپورنگ در نمایشگاه اسباب بازی

بنام خدا

سلام  دوستانم :)

طبق قولی که داده بودم این هم خبر های جدید:

امروز آخرین روز نمایشگاه اسباب بازی بود.

طبق اخبار بدست رسیده این نمایشگاه با حضور عموپورنگ پرشور تر از همیشه برگزار شد.

از سویی غرفه ایی که به گروه عموپورنگ تعلق داشت جزو پربازدید ترین وشلوغ ترین غرفه ها بوده.

عمویی اینا  در غرفه خودشان  یک تیزر 3 دقیقه ای که قسمتهایی از برنامه جدیدشون بوده رو در ال سی دی به نمایش گذاشته بودند..می خواهید شماهم قسمتهایی از این تیزر جالب  رو ببینید؟؟ روی تصویر زیر کلیک کنید تا براتون دانلود بشه ;)

از 29 آذرماه هم سری اول دی وی دی های برنامه جدید عمو" شبکه کودک عموپورنگ"روانه بازار میشه..

این هم چندتا عکس با کیفیت و خوب از عمویی مون.

پی نوشت : سپاس فراوان از دوست عزیزم که زحمت ارسال فیلم وعکسها رو برام کشیده.

تقدیم نوشت :این پست با صداقت تمام تقدیم می شود به همه برو بچه های باحال عمویی که موفق نشدند عمو رو ببینند.

+ سکوت مبهم در جشنواره!

بنام خداوندحکیم

سلام دوستانم

راستش چند روزیست این موضوع که چرا عمو به جشنواره فیلم کودک ونوجوان اصفهان نرفتند ذهن منو خیلی مشغول کرده بود. نمیدونم شماهم مثل من پیگیر اخبار جشنواره فیلم کودک ونوجوان اصفهان هستید یانه؟!این روزها که اخبار جشنواره را مرور میکنم به نتایج خوب وقابل فهمی میرسم که منو از نبودن عمویی مون در جشنواره خوشحال میکنه.

اینو گفتم شاید دوستان اصفهانی ام  از دستم دلخور شوند.اما میخواهم باهم به این مبحث از بعد صحیح آن نگاه کنیم. در عین حالیکه نمیخواهم این مطلب را خیلی پیچیده وبزرگسالانه بنویسم..از شما دوستانم میخواهم مرا در رسیدن بیک نتیجه منطقی همراهی کنید.

مطالبی در سایت های خبری در خصوص اینکه اعلام کرده بودند عموپورنگ هم جزو مدعوین و حاضرین در جشنواره فیلم کودک و نوجوان  اصفهان است در حالیکه هیچ خبری از حضور عموپورنگ در اصفهان نشد و این  اتفاق جای بسی تامل است. جالبه عمو نرفتند جشنواره  ولی  حتی نبودنشان هم تاثیر خودشو داره.و نبودن عموانگارکه نشان از نقصان قابل چشمگیری برای همه است.عموپورنگ کسیکه  از سال 82ابداع کننده  این روال در جشنواره فیلم کودک ونوجوان اصفهان بوده حالا نیست وبقیه از پله هایی که عمو ساخته اند دارند بالا میروند.و چقدر این اتفاق جالبه چون همه  اینها نشون میده عمو هنوزهم  تاثیرگذاره ..

بچه ها راستش با خواندن مصاحبه های عمو در خصوص برنامه هایشان  بیش از پیش مطمئن تر میشوم که عمویی مون وقتی میگه همه چیز به مرز تکرار رسیده پس رفتن به جشنواره فلیم کودک و نوجوان اصفهان هم  یعنی  دچار  تکرار شدن. من فکر می کنم نباید قداست خیلی چیزها رو خراب کرد و نبودن عمو درجشنواره دلیلی  بر بی ادبی و بی توجهی به مخاطبینش نیست..بلکه برعکس احترام مضاعفی است که عمویی مون نسبت به مخاطبینش یعنی ماها دارند.میگید چطوری؟؟ حالا میگم..

اخه چطور میشه چندتا گروه برنامه ساز کودک در یک صحنه  برنامه اجرا کنند؟ بنظر من هربرنامه ای لول خودشو داره..اما متاسفانه الان دیگه برنامه سازی در حد جنگهای سازمانی شده.. از نظر علمی و رسانه ای هم باید اینجوری باشه؛ یک  جشنواره بین المللی این چنینی باید حتما شاخص ترین برنامه های کودک بهش بپزدازه  نه همه باهم..این همه مجری و عروسکها تو این جشنواره چی میخوان بگن؟!یه موضوع میگن ،پس چه بهتر از زبان کسی می بود که  تاثیر گذارتر باشه نه  همه با هم!!

احساس میکنم عدم مسئولیت نسبت بیک برنامه زنده که که قبلا باید همه چیز در اون چفت بشه وجود نداره. سال های 82-83جشنواره فیلم کودک ونوجوان اصفهان با حضور عموپورنگ  شکل جدید ومهمی بخودش گرفت و بنام عمویی مون ثبت شد... اما الان با توجه به فضای حاکم که سرشار از تکراره..مگه میشه عمویی مون  تکرار به اون کارها رو تکرار بکنه؟!درسته ما شاد میشیم.. اما حرفی که برای گفتن داره چی میشه؟؟ شعور وآگاهی چی میشه؟؟ تغییر وتنوع چی میشه ؟زمان این برنامه ها آیا بسر نرسیده ؟تا کی چندتا آدم جمع کنیم تو سالن ؟تا چند سال پیش قشنگ بود الان چه اتفاقی می خواد بیافته؟

برام سواله که آیا این گروههای برنامه ساز کودک هم میتوانستد مثل عمو جایگاهی داشته باشند تو میدان نقش جهان وبرنامه اجرا کنند ؟من کار کسی رو زیر سوال نمیبرم..بلکه میخوام بگم افراد جایگاه خودشونو دارند من  نگران نیستم که چرا عمویی مون نیست !یا چرا اجرا نمیکنه! اتفاقا عمو با این کارش ثابت میکنه حریص آنتن نیست بلکه افتخار به داشته هایی میکنه که در طول 10 سال بین ماها ذخیره کرده ماهایی که 10 سال بینننده برنامه اش بودیم ووقتی به همین راحتی عمویی مون  میتونه با این مساله کنار بیاد این نشون میده که انسان چقدر میتونه صعه صدر ومناعت طبع داشته باشه...اگر افراد برای خودشان احترام قائل باشند نباید به هرجایی بروند..باید برای خودشان چارچوب قائل باشند و این تکرار و این از هم گسیختگی و عدم خلاقیت بجایی رسیده است که طنزخنده بازارهم این قضیه  را به سخره گرفته.. شاید این وسط خیلی ها بگن عمو دوره اش تموم شده یا اینکه عمو را باید بگذارند کنار ولی من فکر میکنم قبل از عمو دور خیلی ها تموم شده اونا چرا مثل عمو با بردباری نمیرن کنار؟!چقدر من من بودن رو انتن مهم شده!!

حالا یه سوال : شما فکر میکنید که عدم حضور عمویی مون در جشنواره فیلم کودک ونوجوان اصفهان دلیلش چیه؟ عمو بخاطر خودش تن نداده یا بخاطر ما؟؟؟

منکه  با اطمینان میگم  اگر خودش بود وای می ایستاد وتکرار میکرد ولی بخاطر ما که هرروز به تنوع عادت کرده بودیم.. بارها تو مصاحبه هاش گفت با یه اتفاق جدید میاد وتکرار رو نخواست.

برنامه های شاخصی که عمویی مون  داشت مثل: اتفاقی که سال 82 در اصفهان افتاد،گزارشی که در زلزله بم گرفت ،کشتی دوستی ،  سالگرد فتح خرمشهر و از همه مهم تر امر ثمر قمر رو ساخت ..گلیجان! ببلی!!اینا همه توذهنا مونده..حالا عمویی مون با این همه مولفه ها بازهم هیچ ادعایی  نداره ..احسنت به عمویی مون که  جرات میکنه میگه تا کار جدید ندارم نمیام.

واما  بیاییم شور وهیجانی که عمو بپا میکردرونگاه کنیم و حالا شور وهیجان اینهارو نگاه  کنیم.تفاوت شون سر به فلک میکشه!!

تقدیم نوشت: این پست تقدیم میشود به همه برو بچه های فهیم و مهمان نواز شهر زیبای اصفهان پایتخت فرهنگ و تمدن ایران

+ یا علی گفتیم و عشق اغاز شد

+ هوای بندر

+ دیدارهای رنگی

+ عید قربان،عید عاشقان

+ ۱ مالِ من ۲ مال ِ تو..

بنام خداوند بخشنده ومهربان

سلام

بچه ها چندتا عکس دیدنی و جالب

پی نوشت 1: سلام دوستانم خاطره نویسی  با طعم پورنگ همچنان ادامه دارد اینجا کلیک کنید اگر بازهم خاطره بامزه یادتون اومد بنویسید خاطرات برگزیده دردست بررسی می باشند..(چقدر کلاس گذاشتم  :d )

قول نوشت : روی قولم هستم و جایزه محفوظه ;)

پی نوشت 2 : 1 مال من 2 مال تو..همه مثل هم هستیم ما انگشتهای دستیم ببین یکی یکی مون کنار هم نشستیم.. یادم باشه یادت باشه تو دنیا فقط بخشش وخوبی ماندگاره ;)

شعر نیکوکاری عمو اینجا کلیک کنید تا دانلود بشه : )

مجله شهرزاد با عمویی

چند تا عکس هم از... اگه گفتین؟!برای دیدن عکسها در سایز اصلی روی عکس ها کلیک کنید ;)

منبع : http://dourbin.net/albumdetail-6555-fa.html

+ خاطره با طعم پورنگ

بنام خدا
سلام دوستانم
متن مصاحبه عمویی با مجله خانواده سبز اینجا کلیک کنید

بیایید هرکدوممون 1 خاطره خوشمزه ازبرنامه عموپورنگ بنویسیم ( بامزه و شیرین باشه بهتره ;) )خاطره ی هرکی بامزه تر و شیرین تر باشه برگزیده میشه البته به انتخاب شما دوستان گلم و در یک پست جداگانه قرار خواهد گرفت و جایزه اش هم محفوظه ;) قول ;)

دوستانم در نظر سنجی کنار وبلاگ هم شرکت کنید :)

پی نوشت 1 : عکس از هدی عزیزمون

پی نوشت 2 : هدر هنر سمیرا فکور عزیزمون

پی نوشت 3 : همه ما دوستانی که طی این سالها بواسطه حضور عمو چه در نت و چه در تلوزیون باهمدیگر دوست شدیم همچنان دوستی هامون پایدار و ماندگاره وهمه تا ابد کنار همیم :)

پرتو جان تولدت مبارک

+ حق ِ بودن

بنام آنکه جان را فکرت آموخت

سلام عموی خوبمون

عمو اگر گذرتون به وب من افتاد لطفا این نامه برادرزاده حقیرتان را بخوانید:
عمو درسته که شما بخاطر ماها از حق خودتون در فضای مجازی گذشتید..
اما عمو این فضا یک نوع ابزار ارتباط جمعی است و همانطور که دنیا و آدمهاش روز بروز کوچکتر میشوند برعکس این دنیا روز بروز بزرگتر و گسترده تر میشود..
تاجاییکه که حتی این فضا هم جزوی از زندگی روزمره بیشتر ما آدمها شده است و پیشرفت ِتکنولوژی و علم این را می طلبد که آدمی برای رفع نیازهای اقتصادی ، علمی ،فرهنگی و آموزشی خود و همینطور تبادل نظر برای تحقیق در درستی ِ افکار و مطالعاتش همچنان با این فضا در ارتباط باشد و باندازه توان خود برای یافتن پاسخ سوالات ِ علمی خود و همینطور تحکیم روابط صحیح و عاقلانه از این فضا استفاده نماید.
عمو با پیشرفت علم و تکنولوژی انسان های امروزی کم کم دیگر جعبه جادویی تلوزیون را هم دارند فراموش می کنند.. و من مطمئنم در آینده ای نه چندان دور تلوزیون دیگر جایی در بین افکار و زندگی روزانه مردم نخواهد داشت.. گذر زمان وتاریخ نیز بر درستی این اتفاق صحه میگذارد چنان که شاهدیم در گذشته ابزار های بسیاری برای ارتباط افراد با یکدیگر وجود داشتند که امروز آن ابزارها دیگر بدست فراموشی سپرده شده اند چراکه  نیاز انسان امروز را دیگر نتوانستند برآورده کنند..دنیای مجازی طیف گسترده ای از افرادی را که متعلق به فرهنگ ها واقلیم های متفاوتی هستند بخود اختصاص داده و در این فضا ارتباط ها و مطالعات به طبع بسیار فراگیرتر و گسترده تر است..
عمو یکبار دوستی ارزشمند بهم گفت" هر وبلاگ و یا هرسایتی که در فضای نت ایجاد میشود خود بنوعی یک تلوزیون شخصی برای نمایش افکار و عقاید مالک یا مالکین آن وبلاگ یا وب سایت است.."
پس چرا؟ چرا حالا که این فضا و حضور در آن حق مسلم و قطعی شما ست دوری می کنید؟؟
عمو حتی بودن شما در فضای مجازی هم یک نوع برنامه سازی است..
اینکه حتی یک نوشته..دست خط و یا عکسی از خودتان در این فضا قرار می دهید همگی با معنا و هدف دار هستند و این روش خود نیز یک نوع برنامه سازی متفاوت و در نوع خود منحصربفرد است.
عمو شما همیشه الگوی خوبی برای ما بچه ها بودین و هستید و من به سهم خودم همینجا اعلام می کنم که بیشتر داشته های امروزم و موفقیت هایم در زندگیم را مرهون نکات خوب و ظریف و آموزنده ای هستم که طی برنامه های تلوزیونی و همینطور فعالیت های مجازی تان  برایمان به ارمغان آوردید..
و امروز نه از روی احساسات که از روی عقل و منطق از شما عموی بزرگوارم میخواهم حق بودن در این فضا را از خود نگیرید..و دوباره به این فضا بازگشته و با کلام پربار و دلنشین تان همچنان راهنمای ما برادرزاده هایتان باشید.

+ خدایا تنگ نظری تا کجا؟!

سلام
خیلی بیطرفانه این مطلب رو می نویسم و از همگی دوستان استدعا دارم بدور از احساس وخیلی منطقی این موضوع را با نظرات سازنده خود بررسی کنیم.
بچه ها امشب برنامه + ما رو دیدین؟؟
این برنامه امروز اشاره کرد به اینکه "محبوب ترین خاله ها وعموها بنظر شما کیست؟؟"
دیدین اون همه گزینه داده بودن اما اسم عموی ما "عموپورنگ" اواسط برنامه نوشتن؟؟
واقعا تنگ نظری تا چه حد؟؟
خدایا چقدر تو بزرگی ادما چقدر کوچکند.. بازهم می خواهند از نبودن عمو روی آنتن یک جوری برای نفع خودشون استفاده کنند.. این دلیل میشه چون عمو برنامه ندارند و دیگه روی آنتن نیستند ایشون رو کنار بزنند ؟و جزو محبوب ترین مجریان کودک اسمی ازشون نبرند؟؟این دلیل میشه چون عمو دیگه روی آنتن نیستند همه کارهای ارزشمند ایشون نادیده گرفته بشه و هرکسی که نیمچه استعدادی داره و طبق ضوابط که نه بلکه طبق روابط نامی برای خودش مهیا کرده و عنوانی همچون عمو وخاله را صاحب شده امروز با کمترین سابقه کاری اسمش جزو گزینه های برتر قرار بگیره؟؟
اصلا اولین کسی که با یک برنامه زنده و متفاوت تحولی عظیم در نحوه اجرای برنامه های کودک بوجود آورد کی بود؟؟ فراموش کردین تا قبل از اومدن داریوش فرضیایی در قالب عموپورنگ کسی لااقل در بین خانواده های ایرانی با مفهومی بنام "کودک سالاری" آشنا نبود؟؟
چرا بعضی از ما ادمها انقدر تنگ نظریم؟؟ خدایا تنگ نظری تا کجا؟؟
اما چقدر خوبه...چقدر خوبه که از بین اون همه گزینه رنگا و رنگ ،خود ِمردم ..بله همه مخاطبین فهیم و دانا دنبال عمو پورنگ می گردند و می پرسند: پس عموپورنگ چرا بین گزینه ها نیست؟!
و این چقدر برای مسئولین و سازندگان برنامه + ما تاسف انگیزه که مردم نیزبر تنگ نظری و رفتار اشتباهشون پی می برند وخرده میگیرند و به نادرست بودن گزینه ها اعتراض می کنند..
خدایا چقدر به موقع درستی ها رو نشون میدی..چقدر به موقع از راه میرسی و همه تردیدها رو برطرف می کنی..
خدایا خودت کمکمون کن دیدمون وسیع باشه ..وسع نگاهمون انقدری باشه که خودمون بتونیم دیدنی ها رو ببینیم نه اون چیزهایی رو که از روی تنگ نظری و با رنگ و لعابی آمیخته از حقیقت نشونمون میدن ..
آقا ؟؟ خانم؟؟ مدیر؟؟ مسئول؟؟ بله شما..شاید شما عموی ما رو از روی لجاجت های بچگانه ، افکار اشتباه و تنگ نظری نادیده بگیری و بخواهی که دیگران هم همه کارنامه ارزشمند هنری و بی نظیر عمویی رو نبینند..و فراموشش کنند..
اما ما ..بله ماهایی که با عمو بزرگ شدیم و اون یک ساعتی که پای برنامه هاش نشستیم فقط شعرها و بالا و پایین پریدن هاش رو ازبر نکردیم.. عموی ما یه مجری معمولی نبود و نیست که اصلا حالا قابل قیاس با گزینه هایی که شما دادین هم باشه.. همیشه از عمویی یاد گرفتیم دیدمون مثبت و پاک باشه..ما از عمومون راه و رسم عاشقی رو یاد گرفتیم.. اینکه چطور آدمها میتونند با مهر و محبت و صداقت فاصله ها و حتی مرزها رو هم در هم بکشند و قلب هاشون انقدر نزدیک بشه که انگار سالهاست همدیگرو می شناسند..
بله عموی ما یه مجری معمولی نبود ونیست که حالا بین گزینه ها اسمش رو نیارید..عموی ما هیج نیازی به نظر سنجی ها و سوالات کج اندیشانه شماها نداره..
تیک گزینه انتخاب عموپورنگ همون 9 سال پیش برای همیشه تو ذهن و قلب مخاطبینش زده شد و حالام تا ابد این انتخاب ماندگاره..
عموی خوبمون خیلی التماس دعا

دوستان حتما عدد ۷ رو به ۳۰۰۰۰۲۱۷پیامک بدین.اجیا هرکیو میشناشی خبر کنید اس بده امشب که نتیجه رو اعلام میکنند عمویی ِ ما اول بشه..

+ مرد کودک

+ خبر..خبر..همگی خبر

بنام خدا

سلام  یه خبر خوب دارم براتون یعنی 2 تا خبر : اولیش اینکه امروز یکی از دوستانم این خبر خوبه روبهم داده ..روزنامه تماشا مال امروز رو حتما بگیرید با عمو مصاحبه کردن

فقط این روزنامه مال تهرانه  شهرستانی ها نمیتونن بخرند :(

از دوستان پایتخت نشین  هرکی تونست روزنامه تماشا رو بخره برای بقیه هم اسکنش کنه یا حداقل عکسشو بگیره بقیه هم (منم هستما :d )بتونن بخونن این مصاحبه قشنگه عمومون رو ; )

و اما خبر بعدی هم اینکه : عمو و امیر محمد مورخه 9/07/1390 در جشن همیاران پلیس... نه دیگه بقیه اش رو  اینجا کلیک کنید : )

+ تلخ و شیرین های زندگی

9مهرسال 1384 وقتی چشمانم را گشودم تا از رختخواب بلند شوم دلشوره و اضطراب عجیبی داشتم. با بی حوصلگی لباس هایم را پوشیدم و به طرف استودیوی جام جم برای ضبط برنامه امید ایران به راه افتادم. در بین راه چند بار آیة الکرسی خواندم تا آرام شوم. صدقه ای کنار گذاشتم و وارد استودیو شدم. اتفاقاً آن روز باید برنامه شادی برای کودکان خارج از کشور اجرا می کردم. سعی کردم دلشوره ام را فراموش کنم و آن برنامه را به نحو احسن اجرا کنم، بعد از اتمام برنامه زمانی که مشغول تعویض لباس هایم بودم ، تلفن همراهم زنگ زد. در استودیو تلفنم آنتن نمی داد. بلافاصله خودم را به بیرون استودیو رسانده و از تلفن ثابت با خانه برادرم تماس گرفتم . از آن سوی خط صدای گریه برادرزاده ۱۲ ساله ام را شنیدم که بریده بریده خبر مرگ پدرش که مبتلابه بیماری سرطان خون بود را داد. با شنیدن این جمله غم و اندوه وصف ناشدنی تمام وجودم را فرا گرفت . سکوت کردم و ناخودآگاه گوشی را گذاشتم. کمرم شکست، احساس کردم دنیا برایم به پایان رسیده است. تنها چیزی که همان لحظه به یادم آمد فرستادن چند صلوات برای شادی روحش بود. بهت زده روی صندلی کنار تلفن نشستم، رنگ و رویم پریده بود، همکارانم با عجله به طرفم آمدند و علت ناراحتی ام را پرسیدند. بعد از چند دقیقه با کمک آنها به خانه برادرم رفتم.
انگار خداوند همه چیز را از قبل به دلم انداخته بود. چون چند روز قبل از این اتفاق ناگوار بدون هیچ دلیلی به مدت یک هفته مرخصی گرفته بودم. بنابراین یک هفته تلخ و پر از درد را در تکاپوی برگزاری مراسم سوگواری برادر عزیزم که یاد و خاطره فراقش، هنوز هم مرا آزار می دهد سپری کردم. تا این که بعد از اتمام مرخصی برای اجرای برنامه با پیراهن مشکی خود را به استودیو رساندم. بنابراین با یادآوری حرف های برادرم که دائم مرا در هر شرایطی به خنداندن مردم و به ویژه بچه ها تشویق می کرد فاتحه ای برای شادی روحش فرستادم. بعد هم پیراهن مشکی ام را با پیراهنی به رنگ شاد تعویض کرده و جلوی دوربین رفتم. آن روز هیچ کس اشک مرا ندید. اما در همان برنامه شعر معروف «در قندون» را چند بار تکرار کردم تا روح برادر از دست رفته ام شاد شود.
آن اجرا یکی از به یاد ماندنی ترین خاطراتم در طول زندگی شخصی و حرفه ای ام است.

لینک منبع : http://www.magiran.com/npview.asp?ID=1602196

زادگاه و تاریخ تولد هیچ کس در هیچ نقشه و تقویمی نیست ؛انسان ها هر لحظه در تپش قلب کسانی که دوستشان دارند متولد می شوند.

عمو بهروز سالگرد پروازتون مبارک

و

روحتون قرین آرامش و شادی

برامون دعا کنید عمو..

...کــــــــاش گاهی زنـــــــــدگی 

[◄◄ι] [ ιι ] [■] [►] [ι►►] 

داشت ..